Daan

DAAN is een Belgische band. Het is een soloproject van de Belgische singer-songwriter en muzikant Daniël (Daan) Stuyven (24 september 1969). Wanneer de band live speelt, dan bestaat deze uit:

Stuyven werd geboren in een gezin waar de moeder kostwinner was. Ze had een eigen winkel. Toen Stuyven 15 was scheidden zijn ouders. Hij werd gemotiveerd om muzikant te worden door Jan Matthys. Als kind leerde hij gitaar, piano en drums spelen. Omdat hij echter niet vermoedde dat hij als rockartiest een carrière kon uitbouwen volgde hij eerst een grafische opleiding.

Eind jaren tachtig belandt Daan Stuyven met de groep Citizen Kane in de Humo's Rock Rally-finale. Met Running Cow proeft hij daarna even van het succes dankzij de radiohit Gasoline On Fire. Pers en publiek hebben het niet begrepen op het album Modern Times van zijn volgende groep Volt en het nieuwe muziekproject blijft zonder gevolg. Hij blijft intussen aan de slag als grafisch vormgever in de muziekindustrie en ontwerpt cd-hoezen voor tal van groepen.

Stuyven laat de muziekwereld nooit helemaal los. Begin 1997 ontmoet hij ex-dEUS-gitarist Rudy Trouvé met wie hij de experimentele rockband Dead Man Ray opricht. De groep debuteert op het muziekfestival De Nachten in Antwerpen en zal de volgende jaren de Belgische cultscène beheersen.

Stuyvens creatieve honger en zijn zwak voor popmuziek leidt tot de eerste solo-cd Profools, die in 1999 onder de naam "DAAN" wordt uitgebracht. Het is een neerslag van eigen songs die hij tussen 1993 en 1999 opgenomen heeft. De invloed van Dead Man Ray is nog duidelijk voelbaar, al staan er enkele elektronische stukken in de tracklist.

De tweede cd, Bridge Burner (2002), betekent de grote doorbraak voor zijn soloproject. Dit is enerzijds te danken aan het feit dat Stuyven kiest om meer in de richting te gaan van elektronisch getinte dansmuziek. Anderzijds besluit Dead Man Ray rond deze periode om een tijdelijke rustpauze in te lassen. Daardoor kan Stuyven zich meer op dit project concentreren. Het dansnummer Swedish Designer Drugs groeit intussen uit tot een clubklassieker en de frontman verzamelt stilaan een liveband rond zich, bestaande uit topmuzikanten als Isolde Lasoen (drums, vibrafoon en achtergrondzang), operazanger Gregory Frateur, Jeroen Swinnen (synthesizer en achtergrondzang), Steven Janssens (gitaar), Otti Van Der Werf (basgitaar), en Jo Hermans (trompet en achtergrondzang).

In 2004 komt Victory uit. Stuyven gaat verder de weg op die hij met Bridge Burner insloeg maar verlegt zijn artistieke grenzen door te experimenteren met Rock en Dance. Ook deze cd blijkt een schot in de roos: Stuyven haalt goud en wint bovendien de ZAMU Award voor beste album van 2004. De titelsong Victory en het instrumentale dansnummer Housewife halen eveneens goud en bezorgen hem live een sterke reputatie. Hij speelt op talloze festivals, onder andere Rock Werchter 2004 waar hij een jaar later op het hoofdpodium betreedt.

In het najaar van 2005 verschijnt Cinema, een compilatie-cd met filmmuziek die Stuyven maakte voor de bioscoop- en televisiefilms Verboden te zuchten, Meisje, Un honnête commercant en Suspect.

Camera, zijn eerste dvd, verschijnt in het voorjaar van 2006 en omvat het AB-concert van december 2005, een RTBF-documentaire en enkele videoclips.

In november 2006 verschijnt het vierde album, getiteld The Player (PIAS), dat binnen een jaar goud behaalt. De gelijknamige single wordt louter op basis van het aantal betaalde downloads een hit in de Ultratop 50. In de twee single Promis Q verkent Stuyven verder de grenzen van de artistieke correctheid en slaat een brug tussen dance en Duitse schlager.

Op de ZAMU Awards van februari 2007 is Stuyven de enige artiest die met vijf nominaties en twee awards aan de haal gaat. Zijn hit The Player wordt bekroond als beste videoclip (DOP Carl Rottiers); het publiek selecteert het nummer als de beste song van 2006.

Stuyven brengt er onverwachts de evergreen De lichtjes van de Schelde in duet met de componist Bobbejaan Schoepen, die er zelf een Lifetime Achievement ZAMU Award in de wacht sleept. In maart 2007 brengt Stuyven het lied tot in de finale van het VRT-programma Zo is er maar één, dat op zoek gaat naar het mooiste Nederlandstalige lied. Het wordt ook het vaste bisnummer tijdens een tournee in 2007, de grootste tot dan toe.

In de zomer van 2008 volgt er een extra tournee door België. In het spoor daarvan vinden een aantal concerten plaats waarin Stuyvens vergeten werk uit de periode van Volt, Dead Man Ray, Supermarx en Running Cow een eigen en hedendaagse vorm geeft.

Op 25 april 2009 verschijnt het vijfde album, Manhay. Synthesizers spelen op dit album een minder prominente rol dan op eerder werk van Stuyven. Gitaar, piano en zang voeren de boventoon. Bij de verschijning van deze nieuwe plaat hoort ook een clubtournee doorheen Vlaanderen. Het album staat dat jaar sinds hij uitkwam onafgebroken in Humo's top 20 van Belgische albums.

Op 8 januari 2010 waren Stuyven en de groep Absynthe Minded de grote winnaars van de MIA's 2009, met ieder vier prijzen. Stuyven won de belangrijke MIA voor beste mannelijke soloartiest en bemachtigde verder de prijzen voor beste auteur/componist, beste videoclip met Exes en beste grafisch ontwerp met Manhay. Voor de MIA's 2010 was Stuyven opnieuw bij de winnaars. Op 7 januari 2011 behaalde hij de belangrijke MIA voor beste mannelijke soloartiest, net als het jaar ervoor.

Dit album werd uitgebracht op 26 november 2010. Het bevat voornamelijk herwerkte versies van oudere nummers van DAAN en twee nieuwe nummers (Protocol en I'm What You Need). Alle nummers worden uitgevoerd door Daan (zang, piano, gitaar), Isolde Lasoen (drum, zang) en cellist Jean-François Assy (cello, backing vocals). Bij het album hoort ook een theatertour, weliswaar zonder de volledige liveband, maar met Stuyven, Lasoen en Assy.

In mei 2008 werd Stuyven gastzanger op de plaat Bobbejaan (PIAS), waarvan hij ook het ontwerp verzorgde. Bobbejaan Schoepen liet de zang over aan Stuyven voor een van zijn onuitgegeven nummers Flower of Shanghai (tekst door zoon Tom Schoepen). Het lied werd die zomer onverwacht een radiohit.

Stuyven bracht ook op 2 oktober 2009 een drietal nummers op een eenmalig huldeconcert voor Bobbejaan Schoepen, waaronder het amoureuze lied Mooi is het leven met jou, een duet met de Belgische mezzosopraan Elise Caluwaerts (gewoonlijk in de uitvoering van Schoepen en zijn vrouw Josée, een voormalig operazangeres).

In november 2009 zond de televisiezender Canvas in de reeks Belpop een documentaire uit over Stuyvens carrière. Daarin werd uitgebreid ingegaan op de voorgeschiedenis van alle muzikale projecten waarbij hij tot dan toe betrokken was geweest.

Auteur van de tekst hierboven.